Percepcja znaków drogowych u dorosłych dyslektyków

Na stronie http://pedagogikaspecjalna.tripod.com/notes/trafficsigns.html możemy zapoznać się z wynikami badań nad poziomem zdolności rozpoznawania znaków drogowych przez dorosłych dyslektyków (opracowanie G.W.Z.Brachacki, R.I.Nicolson, A.J.Fawcett: Impaired recognition of traffic signs in adults with dyslexia. Journal of Learning Disabilities 1995, Vol. 28, s. 291-301.)

Przebadano 21 osób: 10 osób z dysleksją (4 kobiety i 6 mężczyzn) oraz 11 osób z grupy kontrolnej. Do badania wybrano 20 konwencjonalnych znaków drogowych oraz utworzono 20 fałszywych znaków drogowych poprzez zmienienie prawdziwych znaków. Zadaniem uczestników badania było określenie, które znaki są prawdziwe a które fałszywe.

Wyniki badań wykazały, iż wykonywanie zadań przez dyslektyków miało mniej automatyczny charakter niż u osób z grupy kontrolnej. Rozpoznawanie znaków u dorosłych dyslektyków odbywa się przy większym zaangażowaniu procesów poznawczych. Więcej na stronie http://pedagogikaspecjalna.tripod.com/notes/trafficsigns.html

Genetyczny test na dysleksję?

Yale School of Medicine otrzymało 5 milionów dolarów dofinansowania na przeprowadzenie badań dotyczących genów odpowiedzialnych za dysleksję. Celem badania ma być stworzenie genetycznego testu, który pozwalałby na wcześniejsze wychwycenie przypadków dysleksji  i także wcześniejsze skierowanie takich osób na terapię.

Badaniami będzie kierował profesor Jeffrey Gruen, który odkrył gen DCDC2, który prawdopodobnie ma związek z dysleksją. Naukowcy porównają geny 1000 dyslektyków z 1000 osób, które czytają płynnie. Wynikiem ma być określenie, które geny (”geny leksykalne”) odpowiadają za główne deficyty.

Więcej na http://www.genomeweb.com/dxpgx/yale-use-5m-dyslexia-genetics-studies

Letni obóz dla dzieci z dysleksją

W dniach 23 lipca – 02 sierpnia 2009r. odbędzie się w Bornym Sulinowie letni obóz dla dzieci z trudnościami szkolnymi (dysleksja, dysgrafia, ryzyko dysleksji) i ich rodziców.

Zajęcia kierowane są głównie do najmłodszych dzieci z grupy ryzyka dysleksji (klasy 1-3), ale również dla dzieci starszych z dysleksją lub specyficznymi trudnościami szkolnymi. Ideą obozu jest to, że dzieci jadą razem ze swoimi rodzicami i podczas obozu mają intensywną i skondensowaną dawkę terapii pedagogicznej, ale także rodzice uczą się, jak na co dzień pomagać swoim dzieciom, żeby pomoc ta była efektywna.

Dysleksja u dorosłych

Niedawno na forum dzieci z dysleksją padło pytanie, czy dotyka ona tylko dzieci, czy także dorosłych. Oczywiście dorośli także mogą cierpieć na dysleksję. O ile teraz dysleksja u dzieci jest diagnozowana dosyć wcześnie (większość przypadków już w szkole podstawowej), kiedyś nikt nie słyszał o dysleksji. Co za tym idzie, uczniowie nie mogli liczyć na żadną terapię.

Jak sprawdzić, czy jest się dyslektykiem?

Wstępnie można wypełnić kwestonariusz objawów dysleksji u dorosłych. Jeden z nich znajduje się na stronie Gazety Wyborczej (http://serwisy.gazeta.pl/edukacja/1,52303,791776.html). Prawie cały kwestionariusz to zbiór pytań, np:

• Czy często robisz błędy ortograficzne?
• Czy masz problemy z wypełnianiem formularzy? (myślę, że tu nie chodzi o formularze urzędowe, z którymi większość ludzi ma problemy ;))
• Czy masz problemy z organizacją? (planowanie dnia, wyjazdów, podróży – przesiadek)
• Czy mylisz cyfry? (np. wybierając numer telefonu, czy mylisz kolejność cyfr)
• Czy czytasz wolniej niż inni ludzie? (można się przekonać o tym, czytając wspólnie z inną osobą)
• Czy przekręcasz długie słowa?
• Czy trudno rozczytać Twój charakter pisma?
• Czy masz problemy z zapamiętaniem tego, co przeczytałeś?
• Czy sprawia Ci problem dodawanie liczb w pamięci?
• Czy mylisz daty i godziny spotkań?
• Czy masz problemy z przekazaniem własnymi słowami tego, co przeczytałeś lub usłyszałeś?
• Czy masz problemy z robieniem samodzielnych notatek ze spotkania, wykładu?

Jeżeli te problemy nie są Tobie obce, warto udać się do poradni pedagogicznej.

Wskazówki dla dyslektyków – odrabianie pracy domowej

Poniżej zamieszczam kilka wskazówek, opracowanych przez  Brytyjskie Towarzystwo Dysleksji (British Dyslexia Association), dla rodziców dzieci dyslektycznych.

1. Należy pamiętać o tym, jaki jest cel zadania domowego. Zadanie domowe ma na celu przećwiczenie umiejętności, które Twoje dziecko już posiada. Jeżeli zadanie jest zbyt trudne powinieneś omówić to z nauczycielem. Zbyt trudne lub zbyt czasochłonne zadania zniechęcą dziecko.

2. Odrabianie zadań domowych powinno być zwyczajem. Miejsce do nauki powinno być ciche. Na biurku / stole powinno być dużo miejsca, tak, aby bez problemu korzystać z potrzebnych przyrządów.  Postaraj się znaleźć odpowiedni czas w ciągu dnia na odrabianie zadań domowych.  Pamiętaj, że dziecko może być bardzo zmęczone zaraz po powrocie ze szkoły.

Staraj się wprowadzić nawyk codziennego czytania. Im więcej dziecko ćwiczy, tym większa szansa na polepszenie umiejętności czytania. Jeżeli dziecko się zniechęci, czytaj wraz z nim na głos. Pomoże mu to zrozumieć i cieszyć się tym co czytacie.

W jaki sposób identyfikujemy litery

Naukowcy z University of Victoria sprawdzili, które cechy liter są potrzebne do ich identyfikacji. Ochotnikom przedstawiono fragmenty liter, następnie oceniono, które części liter są konieczne, aby je prawidłowo rozpoznać. Okazało się, że najważniejsze cechy to  zakończenia liter oraz linie poziome.

Na podstawie badań naukowcy zamierzają stworzyć krój czcionki, która poprawi i przyspieszy rozpoznawanie liter, zarówno u osób, które nie mają problemów z czytaniem, jak i osób posiadających takie trudności, np. dyslektycy.

Więcej na temat badania na stronie http://www.medicalnewstoday.com/articles/130949.php

Zobacz świat widziany oczyma dyslektyka

See the world through dyslexic eyes to krótki film, pokazujący dosyć brutalnie rzeczywistość szkolną ucznia z trudnościami w czytaniu i pisaniu. Film przedstawia scenkę w klasie,  lekcja dotyczy czytania na głos. Bohater filmu cierpi na dysleksję, stresuje się, widzi bezładny tekst, nauczycielka obwinia go za lenistwo…

Reżyser filmu, Vincenzo Giammanco, także cierpi na dysleksję. Swoje dzieciństwo wspomina boleśnie, uczył się w szkole specjalnej. Pomimo tego odniósł sukces w życiu, teraz uważa nawet, że dysleksja jest darem.

Prawdopodobnie takie sceny nie zdarzają się już dziś w Polskich szkołach, jednak sądząc po wypowiedziach wielu polskich internautów na temat dysleksji, prawdopodonie zdarzają się w domach, w rozmowach z rówieśnikami i wielu innych sytuacjach, co najczęściej prowadzi do pogłębienia się niechęci do nauki i pracowania nad sobą.

Więcej na temat filmu: http://www.independent.com/news/2009/mar/24/embadem-makes-good-dyslexia/

Link do filmu: http://www.lindamoodbell.com/video/vids/bad-web.mov

Terapia dysleksji metodą Raviv

Metoda została stworzona w Izraelu 14 lat temu. Syn twórczyni metody cierpiał na dysleksję (m.in. nie potrafił czytać). W wieku 20 lat wyjechał na pół roku na Hawaje, gdzie trenował serfowanie. Po powrocie zaczął płynnie czytać. Nasunęło się pytanie, co spowodowało taką zmianę? Po przeprowadzeniu badań, Raviv opracowała program terapii opierający się na ćwieczeniach ruchowych wymagających współpracy obu półkul mózgowych. Ćwiczenia stymulują tworzenie nowych połączeń nerwowych, co pomaga przezwyciężyć takie trudności w uczeniu jak dysleksja, ADHD, zaburzenia uwagi, zaburzenia mowy itp.