“Czy potrzebne jest indywidualne podejście do każdego dziecka w procesie kształcenia?”

Redaktor Andrzej Gojke z Dziennika Bałtyckiego
“Czy potrzebne jest indywidualne podejście do każdego dziecka w procesie kształcenia?”
Prof. Bronisław Rocławski
Prawdą bezsporną jest to, że każdy człowiek ma odmienną naturę fizyczną. Te odmienne cechy pozwalają zidentyfikować każdego człowieka na świecie. Spory niekiedy się toczą wokół natury psychicznej. Coraz więcej środowisk zajmujących się wychowaniem i nauczaniem uznaje odrębność natury psychicznej. Każda więc próba podejścia do dziecka bez uznania jego odrębności musi się zakończyć jakimś niepowodzeniem.

Nowe wyjaśnienie

”Jeśli prześledzi się historię badań nad dysleksją, zawsze trafia się na ten sam schemat. Najpierw ukazują się jeden lub dwa artykuły, których autorzy twierdzą, że znaleźli nowe wyjaśnienie tego zaburzenia. Potem powtarza się takie badania i ponieważ nie potwierdzają wcześniejszych wyników, wyjściowe twierdzenie zostaje odrzucone.”

B.Tashman

Można tu dodać, że wszyscy na tym dobrze zarabiają. Gazety, ponieważ przybywa im czytelników i terapeuci, gdyż przybywa im pacjentów, którzy będą chcieli zasmakować tej rewelacyjnej metody leczenia dysleksji. Będą licencje, będą kursy specjalnej terapii. Kółko się kręci, pieniądz płynie coraz szerszym strumieniem.

Bronisław Rocławski

Kalendarium badań nad dysleksją

1896
opisano pierwszy przypadek dysleksji w “British Medical Journal”. Opisany został 14-letni chłopiec, który, mimo tego, że był inteligentny i nie miał trudności w nauce matematyki, nie mógł nauczyć się czytania. Lekarz W. Pringle Morgan, określił jego trudności mianem wrodzona ślepota słów.

Pierwotne przyczyny dysleksji rozwojowej

Badania nad etiologią dysleksji, mimo iż trwają kilkadziesiąt lat, nie są jeszcze zakończone i wciąż są okazją do dyskusji i konfrontacji poglądów.
Przyczyny dysleksji mogą być odmienne u różnych dzieci. Jednak również u tego samego dziecka może wystąpić kilka przyczyn jednocześnie. Dlatego mówi się o polietiologii dysleksji rozwojowej, czyli wieloprzyczynowości.

Dysleksja w procentach

Badania wykazują, że dzieci z dysleksją stanowią około 15% uczniów (trzech uczniów w klasie), w tym 4% to przypadki poważnego nasilenia dysleksji.

Źródło: http://www.dysleksja.dodn.wroc.pl/

Lateralizacja a dysleksja

Bożena Włodawiec na stronie http://psychologia.net.pl opisuje badania na temat powiązań lateralizacji, percepcji wzrokowej i dysleksji. W literaturze możemy sie spotkać z opiniami, iż jednym z powodów osłabionej percepcji wzrokowej, która może prowadzić do dysleksji jest nietypowa lateralizacja (np. praworęczność i wiodące oko lewe).

Badania przeprowadzono w trzech warszawskich przedszkolach na grupie 51 chłopców i 50 dziewczynek. Do badania lateralizacji wykorzystano metody opracowane przez R. Zazzo, natomiast do badania percepcji wzrokowej – Test Rozwoju Percepcji Wzrokowej M. Frostig.

Badania pokazały, że nie ma istotnej różnicy pod względem percepcji wzrokowej pomiędzy dziećmi z lateralizacja prawostronną a dziećmi z lateralizacją skrzyżowaną, więc nie potwierdziły również poglądu o wpływie lateralizacji na dysleksję.

http://www.psychologia.net.pl/artykul.php?level=127