Zastosowanie programów komputerowych w terapii pedagogicznej dzieci dyslektycznych

Prof. Bronisław Siemieniecki na stronach Instytutu Pedagogiki UMK w Toruniu publikuje artykuł pt. „Zastosowanie programów komputerowych w terapii pedagogicznej dzieci dyslektycznych„. Autor artykułu pisze o sytuacji dzieci dyslektycznych w polskich szkołach, terapi pedagogicznej jako skutecznej metody pomniejszania i zwalczania odchyleń, jednak główną uwagę poświęca zastosowaniu komputerów w terapii pedagogicznej.

Komputer daje możliwość wykorzystania wielu zmysłów w procesie uczenia się oraz terapii, jest urządzeniem cierpliwym i obiektywnym, stymuluje do samodzielnego rozwiązywania zadań.

Autor dzieli zajęcia terapeutyczne na 3 części: fazę wstępną, merytoryczną i końcową. Do każdej z faz proponuje oprogramowanie. W fazie wstępnej są to programy: „Animated Shapes”, „Match’em”, „Figurki. Cyferki. Kierunki.”, „Tetra-Veks”, „Puzzle”. W zasadniczej fazie: „Literki-Cyferki”, „Mała ortografia”, „Ortotris”, „Foka-Sylabinka”, „Literki”, „Hangman”, „Alphabet Games”, „Rytmy”. W fazie końcowej: „Mosaic”, „Magic Crayons”, „Funny Face”, „Mah-Jongg”, „Time”.

Prof. Bronisław Siemieniecki w zakończeniu artykułu przedstawia listę zasad, jakimi należy się kierować przy wykorzystywaniu programów w terapii dzieci dyslektycznych.

Artykuł jest dostępny na stronie internetowej Instytutu Pedagogiki UMK

http://www.pedagogika.umk.pl/ztk/a11.htm

About these ads

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s